Garść nowości

W dziale POEZJA, do którego niniejszym odsyłam odważnych wierszoczytaczy, pojawiło się kilka nowości. Wbrew pozorom są to tak naprawdę starości, gdyż wygrzebałem je z pliku pod tytułem "fragmenty wierszy". Te dokończone teraz zwrotki, czasem kilka strof, czasem dwie linijki, sklejone razem na ślinę, pod wpływem weny tudzież majstrowania słowem przeobraziły się w pełnoprawne utwory. Wyszły na tyle zgrabnie, że postanowiłem je tu wrzucić. Przy okazji, lwia część utworów wierszowanych liczonych w dziesiątkach wciąż zalega na moim dysku, bo się do niczego nie nadaje, a już na pewno nie do czytania ze zrozumieniem ;)

Dodatkowo, "naumiałem" się, jak robić dymki w HTML-u ("naumianie" się polegało na "O, ciekawe, jak się robi takie dymki?" > Google > "Aha, tak się robi").

Od teraz w każdym miejscu, w którym próbuję szpanować trudnym słownictwem, używam czegoś obcojęzycznego albo umilam sobie pisaninę radosnym słowotwórstwem, po najechaniu na słowo zobaczyć można wyjaśnienie.

O tak:

W paru miejscach dotyczy to także wyjaśnień fragmentów albo odniesień. Niektóre obrazki przy wierszach też zostały opatrzone dymkami. Taki bonus. Ale wszystkiego i tak nie będę wyjaśniał, bo niektórych utworów sam nie ogarniam...

Interpretować na własną rękę :)

Inspiracje: Colombian Fireworks

Utwór szkockiego zespołu There Will Be Fireworks otwierający ich pierwszą płytę (self-titled) urzekł mnie na tyle, że podjąłem się jego krótkiego tłumaczenia.
"Colombian Fireworks" to monolog, napisany specjalnie dla zespołu przez powieściopisarza i dramaturga Kevina MacNeila (również Szkota), który podłożył podeń swój własny, osobisty głos (wyposażony na dokładkę we wspaniały akcent). Narastająca, post-rockowa aranżacja tworzy odpowiedni klimat, a sam tekst - obdarty niejako z muzyki - również ma w sobie niepowtarzalne piękno; zwłaszcza końcowe haiku.

Oto więc utwór, tekst angielski oraz moje skromne tłumaczenie:

Sam utwór ma 3:18, potem nie widzieć czemu cisza. To YouTube, na albumie tego nie ma.

--------

Red-eyed and desperately sad, a girl in Colombia whispered to K-San,

“My sister is dead, my sister whose life was mine. What can I do?”.

K-San took her trembling hands and warmed them between his own.

“Water and ice”, he said, his eyes shining, “Ice and water”.

K-San sat up with her all night. He pointed out that,

“At the festival tomorrow the Medellín night shall be a huge canvas for there will be fireworks and they will light up your eyes and you will feel more alive than ever before, just as your sister would wish for you”, and as she finally, gently settled down to sleep in the pre-dawn quiet he wrote her a poem:

A clock, a candle

The moon is finished grieving

The hour brightens

--------

Z oczami przekrwionymi na skraj smutku, dziewczyna z Kolumbii wyszeptała do K-sana:

- Moja siostra nie żyje. Moja siostra, której życie było moim. Cóż mam począć?

K-san chwycił jej drżące dłonie i ogrzał je w swym uścisku.

- Woda i lód – oznajmił z błyskiem w oku. – Lód i woda.

K-san siedział z nią przez całą noc. Wspomniał jej także, że:

- Na jutrzejszym festiwalu noc nad Medellín stanie się wielkim płótnem, albowiem będą tam sztuczne ognie, które rozżarzą twe oczy i bardziej niż kiedykolwiek poczujesz, że żyjesz; tak, jakby chciała tego twoja siostra.

I gdy wreszcie łagodnie osunęła się w sen w milczeniu przedświtu, napisał jej wiersz:

Zegar czy świeca

Księżyc przerwał żałobę

Jutrznia jaśnieje

P.S.
Można też posłuchać na soundcloudzie: